Οι εργαζόμενοι στον Επισιτισμό και τα Ξενοδοχεία του Πειραιά στις 6 του Φλεβάρη συμμετέχουμε στην απεργία του Εργατικού Κέντρου Πειραιά και ενώνουμε την φωνή μας με τους εργαζόμενους του Πειραιά και της Δυτικής Αττικής που διεκδικούν Συλλογικές Συμβάσεις με αυξήσεις και 7ωρο – 5ημερο – 35ωρο απέναντι στην πολιτική που τσακίζει τα μεροκάματα και μας μπλέκει σε κινδύνους για τα κέρδη των ομίλων, στο έδαφος της πολεμικής προετοιμασίας.
Στηρίζουμε την κοινή μέρα δράσης του Διεθνούς Συντονισμού των λιμενεργατών με σύνθημα «Οι λιμενεργάτες δεν δουλεύουμε για τον πόλεμο», που θα πραγματοποιηθεί στις 6 Φλεβάρη, στον οποίο συμμετέχει το σωματείο ΕΝΕΔΕΠ, μαζί με λιμενεργάτες από την Ιταλία, την Τουρκία, τη χώρα των Βάσκων, το Μαρόκο.
Απεργούμε γιατί είμαστε κι εμείς ανάμεσα στους χιλιάδες που πληρώνονται με χαμηλό μισθό, που μοιάζει με επίδομα φτώχειας και για όλους μας το μηνιάτικο τελειώνει το πρώτο 15ήμερο. Για να τα βγάλουμε πέρα αναγκαζόμαστε να κυνηγάμε την υπερωρία, δεχόμαστε την ανασφάλιστη δουλειά, δουλεύουμε σε καθεστώς μεγάλης εντατικοποίησης για δυο και τρεις ο καθένας μας και στο τέλος της μέρας είμαστε κυριολεκτικά εξαντλημένοι σε βαθμό που να μην έχουμε κουράγιο να ασχοληθούμε με όσα μας αφορούν και μας ενδιαφέρουν, με την οικογένεια και τα παιδιά μας.
Δουλεύουμε χωρίς Δώρο Χριστουγέννων και άλλα επιδόματα όπως γίνεται σε πολλά επισιτιστικά καταστήματα στο Πέραμα και την ίδια ώρα ζούμε και δουλεύουμε δίπλα στα καζάνια του θανάτου σε Πέραμα και Δραπετσώνα, οι διανομείς περνάνε δεκάδες φορές τη μέρα μπροστά από αυτές τις εγκαταστάσεις και όλοι μας είμαστε εκτεθειμένοι στον κίνδυνο ενός Βιομηχανικού Ατυχήματος Μεγάλης Έκτασης όπως έδειξε η πρόσφατη πυρκαγιά στα καζάνια στο Πέραμα.
Στο κέντρο του Πειραιά αλλά και την ευρύτερη περιοχή, το προηγούμενο χρονικό διάστημα, έχει συντελεστεί, και συνεχίζει να συντελείται, μεγάλη ανάπτυξη με ξενοδοχειακούς κολοσσούς να ανοίγουν μονάδες σαν τα μανιτάρια ενώ και οι επισιτιστικές αλυσίδες ανοίγουν καταστήματα το ένα πίσω από το άλλο. Ανάπτυξη που είναι ενταγμένη στους σχεδιασμούς του μεγάλου ξενοδοχειακού και επισιτιστικού κεφαλαίου για τον Πειραιά-κομμάτι και συνέχεια της Αθηναϊκής Ριβιέρας όπως λένε με στόχο να εξυπηρετεί εκατοντάδες χιλιάδες τουρίστες τον χρόνο.
Αυτή τους η ανάπτυξη χτίζεται επάνω σε τσακισμένα δικαιώματα αφού οι εργαζόμενοι στα ξενοδοχεία δουλεύουμε 6ήμερα, χωρίς να τηρείται η Κλαδική Συλλογική Σύμβαση, χωρίς καθορισμό καθηκόντων για την κάθε ειδικότητα και με την εργοδοσία να αξιοποιεί όλους τους αντεργατικούς νόμους για να μας έχει να δουλεύουμε με ωράρια και προγράμματα λάστιχο.
Αντίστοιχα στον επισιτισμό κάθε ένας από εμάς δουλεύει για δυο και τρεις ταυτόχρονα σε πολλά πόστα μέσα στην ημέρα, χωρίς διάλειμμα, χωρίς μέτρα υγιεινής και ασφάλειας με αποτέλεσμα τα εργατικά ατυχήματα ειδικά σε κουζίνες και διανομείς να αποτελούν μόνιμη-τραγική καθημερινότητα ενώ δεν υπάρχει Συλλογική Σύμβαση που να καλύπτει όσους δουλεύουμε στον επισιτισμό και την εστίαση. Οι όποιες συζητήσεις κάνουν οι εργοδότες με την ξεπουλημένη ηγεσία της Ομοσπονδίας του κλάδου είναι για το πως θα φτάσουμε να παίρνουμε λιγότερα κι από τον κατώτατο μισθό.
Το πρόσφατο εργοδοτικό έγκλημα στο εργοστάσιο της «ΒΙΟΛΑΝΤΑ» στα Τρίκαλα, τα δεκάδες εργατικά ατυχήματα μέσα σε όλους τους χώρους δουλειάς και στον κλάδο μας που κάθε τρείς και λίγο είτε θρηνούμε νεκρούς συναδέλφους διανομείς είτε σακατεύονται εργαζόμενοι, όπως έγινε πρόσφατα στο εργοστάσιο της ΓΕΥΣΗΝΟΥΣ, γιατί τα μέτρα υγιεινής και ασφάλειας είναι κόστος για την εργοδοσία, αναδεικνύουν ακόμα πιο έντονα την ανάγκη να παλέψουμε για μέτρα προστασίας της ζωής και της υγείας μας μέσα στους χώρους δουλειάς. Να φωνάξουμε ακόμα πιο δυνατά ότι τα κέρδη του δεν μπαίνουν πάνω από τις ζωές μας!
Καθημερινά είμαστε αντιμέτωποι με το κράτος που για τους εργαζόμενους, τους αγρότες, για υγεία και παιδεία δεν έχει δεκάρα τσακιστή και την ίδια στιγμή κυριολεκτικά χαρίζει δισεκατομμύρια για τους βιομηχάνους των όπλων και τους ενεργειακούς ομίλους.
Στο όνομα του «εθνικού συμφέροντος» κυβέρνηση και εργοδοσία θέλουν να επιβάλουν «σιγή νεκροταφείου» μέσα στους χώρους δουλειάς με κάθε τρόπο. Είτε με το καλό είτε με το άγριο θέλουν να αποδεχτούμε να δουλεύουμε και να ζούμε χειρότερα απ’ ότι πριν από 100 χρόνια. Να μην διεκδικούμε καλύτερους μισθούς, Συλλογικές Συμβάσεις που θα κατοχυρώνουν τα δικαιώματα μας, μέτρα προστασίας της υγείας και της ζωής μας μέσα στους χώρους δουλειάς.
Μας σέρνουν σε επικίνδυνα μονοπάτια μπλέκοντας τη χώρα όλο και πιο βαθιά στους ανταγωνισμούς ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ με Κίνα-Ρωσία και σε αυτή την κούρσα θέλουν οι εργαζόμενοι να βάλουμε πλάτη, να μην αμφισβητήσουμε τους σχεδιασμούς τους που μας θέλουν κυριολεκτικά κρέας για τα κανόνια τους για να διασφαλίσουν ακόμα μεγαλύτερα κέρδη.
Σε κάθε περίπτωση χαμένοι θα είμαστε εμείς!
Κανένας εργαζόμενος δεν πρέπει να ανεχτεί να συνεχίζεται και να διαιωνίζεται μια τέτοια κατάσταση! Οι εργαζόμενοι έχουμε δικαιώματα μπορούμε να τα επιβάλουμε με τον συλλογικό και οργανωμένο αγώνα μέσα απ’ τα συνδικάτα μας. Δεν ανεχόμαστε να δουλεύουμε σε έναν κλάδο που βγάζει δισεκατομμύρια και την ίδια ώρα να θεωρείται κανονικότητα να μην έχουμε ούτε τα βασικά!
Επειδή λοιπόν δεν δεχόμαστε η ζωή μας να είναι μια μπίλια στη ρουλέτα των ανταγωνισμών τους και «όπου κάτσει», οργανωνόμαστε μέσα από το σωματείο μας και διεκδικούμε μαζί με όλους τους εργαζόμενους, τους αυτοαπασχολούμενους, τους αγρότες την ζωή που δικαιούμαστε. Την ζωή που μας αξίζει.
Απαιτούμε:
- 7ωρο-5ημερο-35ωρο, χωρίς καμία διευθέτηση του εργάσιμου χρόνου
- Κλαδικές Συλλογικές Συμβάσεις σε Ξενοδοχεία και Επισιτισμό με ικανοποιητικές αυξήσεις στους μισθούς
- Μέτρα υγείας και ασφάλειας μέσα στους χώρους δουλειάς
- Κανένας πλειστηριασμός λαϊκής κατοικίας
- Να απομακρυνθούν ΤΩΡΑ τα καζάνια του θανάτου από Πέραμα και Δραπετσώνα
- Καμιά χρήση του λιμανιού του Πειραιά, των πλοίων, των υποδομών για τη μεταφορά στρατιωτικού και πολεμικού υλικού.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου