Ερχόμαστε και φέτος να δώσουμε για ακόμη μια χρονιά την μάχη για την αυτονόητη καταβολή του Δώρου Πάσχα. Η κατάσταση φαίνεται κάθε χρόνο και πιο δύσκολη. Φέτος με την απειλή του 3ου Παγκοσμίου και την εμπλοκή του ελληνικού κράτους το μάρμαρο μαντέψτε ποιοι θα το πληρώσουν. Οι εφοπλιστές τσίμπησαν ήδη (άλλη μια) φοροαπαλλαγή και εμείς θα πάρουμε ένα fuel pass (μπορεί και τρία). Ήδη βέβαια οι εργοδότες του κλάδου, μικροί ή μεγάλοι, ξεκίνησαν την κλάψα και μας προετοιμάζουν για φέσια σε δώρο Πάσχα αλλά και σεζόν.
Αν ένα πράγμα περίμενε κανείς ότι θα έκανε την ζωή μας πιο εύκολη και πόνταρε στην κάρτα εργασίας του έχουμε κακά νέα. Μα η κυβέρνηση το έκανε για το καλό μας! Σωστά; Όχι! Στην πράξη τα αφεντικά, με όλους τους νόμους προς όφελός τους και μόνο κριτήριο τα κέρδη τους, έχουν αποφασίσει πως δεν χρειάζεται να μας δίνουν το δώρο, ή πλέον να μας ζητάνε να το επιστρέψουμε.
Αυτή η κατάσταση, ειδικά στην εστίαση, είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την συνολική εικόνα στον κλάδο του τουρισμού. Ανασφάλιστη – μισοασφαλισμένη εργασία, απλήρωτες πρακτικές, υπερωρίες απλήρωτες, νυχτερινές προσαυξήσεις ούτε για πλάκα και σεξιστικές επιθέσεις είναι μόνο μερικές πτυχές της εκμετάλλευσης που βιώνουμε.
Υπάρχει, βέβαια, και η πτυχή που λειτουργεί προς δικό μας κέρδος: η πλευρά της οργάνωσης της πάλης μας και του συλλογικού αγώνα όχι μόνο στα χαρτιά αλλά και στις πράξεις. Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι συνάδελφοι από το Morris Brown και από το Suso στον Πειραιά που διεκδίκησαν και πήραν όλα τα δεδουλευμένα και την αποζημίωση τους. Άλλο παράδειγμα η συναδέλφισσα από τον Βυσσινόκηπο που στην παραίτησή της θέλανε να της δώσουν ένα κομμάτι ψωμί και πήρε εν τέλει δώρα, επιδόματα και όλα τα δεδουλευμένα της. Δεν ξεχνάμε τον συνάδελφο από την Σφήκα στο Κουκάκι, που δεν μάσησε μπροστά στο αφεντικό που σαν μπράβος τόλμησε και άπλωσε χέρι και μαζί με την Λάντζα πήρε όσα δικαιούταν.
Αυτοί και αυτές διεκδίκησαν και τελικά νίκησαν, μέσα από την οργανωμένη πάλη, μέσα από τα σωματεία, κόντρα στις προσταγές της εποχής "Μην ασχολείσαι", κόντρα ακόμα και στις γραφειοκρατικές κολλημένες απόψεις που κοιτάνε την σύμβασή σου λες και είναι η επιθεώρηση εργασίας.
ΤΟ ΔΩΡΟ ΠΑΣΧΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΜΑΣ – ΔΕΝ ΤΟ ΠΑΖΑΡΕΥΟΥΜΕ – ΔΕΝ ΤΟ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΟΜΑΣΤΕ
Έτσι λοιπόν, απευθύνουμε κάλεσμα σε κάθε συνάδελφο/ισσα, να μη υποκύψουμε στις πιέσεις της εργοδοσίας. Να απαιτήσουμε την καταβολή του Δώρου Πάσχα και όλων όσων για χρόνια παλεύει το εργατικό κίνημα. Να καταγγείλουμε κάθε προσπάθεια των εργοδοτών να μας κλέψουν όσα νόμιμα δικαιούμαστε. Με συλλογικό αγώνα πρέπει και μπορούμε να κερδίσουμε κάθε μεγάλη και μικρή μάχη.
Εργαζόμενε/η μην ξεχνάς ⇒ ανάλογα με τον τρόπο αμοιβής (μισθός ή ημερομίσθιο) δικαιούσαι:
Το δώρο Πάσχα είναι μισός μηνιαίος μισθός ή 15 μέρες για τους ημερομίσθιους και όσους εργάστηκαν από 1 Ιανουαρίου έως 30 Απριλίου. Εάν το διάστημα εργασίας ήταν μικρότερο τότε καταβάλλονται 1/15 μισού μηνιαίου μισθού ή 1 ημερομίσθια για κάθε 8 ημερολογιακές μέρες εργασίας στις συμβάσεις αορίστου χρόνου.
Στις συμβάσεις ορισμένου χρόνου ο υπολογισμός είναι 2 ημερομίσθια ανά 13 ημέρες, ανεξάρτητα αν είναι υπάλληλος ή εργατοτεχνίτης.
Σε ΚΑΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ τα δώρα δεν επιτρέπεται να καταβληθούν σε είδος, αλλά μόνο σε χρήμα! Αν δεν καταβληθεί ΟΡΓΑΝΩΝΟΜΑΣΤΕ- ΚΑΤΑΓΓΕΛΟΥΜΕ- ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ την άμεση καταβολή του
Το Δώρο πρέπει να καταβληθεί μέχρι και την Μεγάλη Τετάρτη 8/4.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου